Najemca biura na czwartym piętrze dostaje roczne rozliczenie opłat i dzwoni do zarządcy.
Pyta, dlaczego pozycja „energia w częściach wspólnych” jest wyższa niż rok temu. Zarządca pamięta, że w zimie wymieniano centralę. Faktury nie ma pod ręką, odczytu licznika z tamtego miesiąca też nie. Odpowiedź istnieje, tylko leży w czterech miejscach.
Koszty, media i najemcy tworzą obszar, w którym budynek komercyjny zamienia się w liczby.
Lokal ma umowę. Medium ma licznik. Koszt ma fakturę. Spór wybucha wtedy, gdy któregoś z tych trzech elementów brakuje albo nie da się go połączyć z pozostałymi.
Osiem kroków poniżej schodzi od protokołu przy wejściu najemcy aż do przeglądu umów po roku.
Przy każdym znajdziesz właściciela, wskaźnik efektu oraz typową pułapkę. Naprawy i przeglądy opisują inne poradniki. Tu chodzi o pieniądze oraz dokumenty wokół lokali. Zaczniesz w arkuszu, bo system pomoże dopiero przy ustalonych zasadach.
Zakres opłaty eksploatacyjnej, klucze podziału oraz warunki zwrotu lokalu wynikają z umowy najmu zawartej z każdym najemcą z osobna. Rozstrzygają jej zapisy, a w sprawach spornych prawnik.
Zanim zaczniesz: szybka diagnoza
Zaznacz „tak” lub „nie” według stanu z dzisiaj.
- Czy każdy lokal ma protokół przekazania ze stanami liczników i zdjęciami, podpisany przez obie strony?
- Czy potrafisz wymienić koszty budynku podzielone na części wspólne i na lokale?
- Czy umowa najemcy jednoznacznie wskazuje, co wchodzi do opłaty eksploatacyjnej?
- Czy budżet opłat na rok jest zapisany, a zaliczki z niego wynikają?
- Czy dla każdego medium wiesz, który licznik jest główny i jakie podliczniki z niego wychodzą?
- Czy stany liczników odczytujesz o tej samej porze i zapisujesz z datą?
- Czy różnicę między licznikiem głównym a sumą podliczników umiesz wytłumaczyć?
- Czy każda faktura kosztowa ma przypisany budynek i pozycję kosztu?
- Czy właściciel co miesiąc dostaje raport w tym samym układzie?
- Czy przy wyprowadzce najemcy porównujesz stan lokalu z protokołem z początku najmu?
Odczytaj wynik po numerach pytań. „Nie” przy pierwszym wskazuje krok 1, a przy dziesiątym krok 7. Pytania 2 i 3 prowadzą do kroku 2, pytanie 4 do kroku 3.
Pytania od 5 do 7 dotyczą kroku 4, pytanie 8 kroku 5, a pytanie 9 kroku 6. Krok 8, przegląd roczny, obejmuje wszystko naraz. Gdy „nie” pada prawie wszędzie, zacznij od kroków 2 i 5. Bez uporządkowanych kosztów żaden raport nie będzie wiarygodny.
Krok 1: Przekaż lokal z protokołem i stanami liczników
Co zrobić
Dzień, w którym najemca dostaje klucze, ustawia wszystkie późniejsze rozmowy o pieniądzach. Spisz protokół, zanim je oddasz. Ma trzy części.
Pierwszą częścią jest stan techniczny: ściany, podłogi, sufity, oświetlenie, okna, drzwi. Dopisz instalacje widoczne w lokalu. Przy każdym elemencie wpisz stan i dołącz zdjęcie. Zdjęcie bez opisu mówi mało, a opis bez zdjęcia bywa sporny.
Kolejna część to liczniki. Dla każdego medium zapisz numer, rodzaj, stan w dniu przekazania oraz godzinę odczytu. Zrób zdjęcie tarczy z widocznym numerem, na przykład licznika 0457812 (numer przykładowy). Od tego stanu liczy się pierwsze rozliczenie, więc pomyłka o jedną cyfrę ciągnie się przez rok.
Wyposażenie i klucze to część ostatnia: ile kompletów, jakie karty dostępu, co z urządzeń należy do właściciela. Jeśli najemca ma zastrzeżenia, wpisz je przed podpisem. Brak uwag bywa później czytany jako zgoda na stan lokalu.
Gotowy wzór masz do pobrania: protokół zdawczo-odbiorczy lokalu użytkowego. Dopasuj go do obiektu, bo lokal w galerii ma inne elementy niż biuro.
Kto za to odpowiada
Przekazanie prowadzi na miejscu kierownik obiektu, razem z przedstawicielem najemcy. Oryginał trafia do teczki najemcy, stany liczników do rejestru. Pilnuje tego menedżer. Właściciel zatwierdza wzór raz, nie przy każdym lokalu.
Po czym poznasz, że działa
Dla każdego aktywnego lokalu masz podpisany protokół i odczyty początkowe w jednym miejscu. Wskaźnik to lokale z kompletnym protokołem podzielone przez wszystkie wynajęte lokale. Sprawdzaj go przy każdym nowym najmie.
Typowa pułapka
Podpis „na kolanie”, sam z kluczami, bez stanów liczników, bo najemca spieszy się z wprowadzką. Pierwsze rozliczenie opiera się wtedy na domysłach i trudno je obronić. Jeśli odczyt nie jest możliwy w dniu przekazania, zapisz w protokole termin uzupełnienia i nazwisko osoby, która go wykona.
Krok 2: Opisz strukturę kosztów budynku
Co zrobić
Zanim cokolwiek przypiszesz najemcom, rozdziel koszty na dwie grupy. Części wspólne to korytarze, windy, recepcja, parking, dach, elewacja, kotłownia, instalacje zasilające cały budynek. Lokale obejmują to, co dotyczy jednego najemcy i wynika z jego umowy albo liczników.
W każdej grupie wypisz rodzaje kosztów. Dla części wspólnych typowe są, w skrócie: energia, ogrzewanie, woda, sprzątanie, ochrona, serwis techniczny, ubezpieczenie, wywóz odpadów. Nazwy bierz z własnych faktur z ostatnich 12 miesięcy (w budynku z 14 najemcami to kilkadziesiąt dokumentów, przykład), a nie z cudzych wzorów. Jeśli umowy najmu używają innych nazw niż faktury, zrób tabelę zgodności: nazwa w umowie, nazwa kosztu u Ciebie, dostawca.
Każdy koszt oznacz sposobem podziału. Do wyboru masz powierzchnię, odczyt podlicznika lub klucz wskazany wprost w umowie. Zapisz, skąd ten sposób wynika. Bez tego pierwsza uwaga najemcy staje się sporem o zasady, nie o liczby.
Zanotuj także koszty, których nie przenosisz na najemców, bo należą do właściciela. Granicę wyznacza umowa. Gdy masz wątpliwość, zapytaj prawnika, zanim pozycja trafi do rozliczenia.
Kto za to odpowiada
Tabelę buduje menedżer razem z księgowością. Zgodność nazw z umowami sprawdza prawnik. Katalog zatwierdza właściciel.
Po czym poznasz, że działa
Faktura, która przychodzi do budynku, trafia do katalogu bez „reszty”. Wskaźnik: faktury przypisane do konkretnej pozycji podzielone przez wszystkie faktury kosztowe budynku w miesiącu. Pozycję „inne” zostaw, ale pilnuj, by nie rosła.
Typowa pułapka
Wrzucanie wszystkiego, co niejasne, do „kosztów ogólnych”. Po roku jedna pozycja zawiera jedną trzecią budżetu, a najemca nie ma jak jej sprawdzić. Przy każdej fakturze o niejasnym opisie zapytaj, według którego sposobu podziału ją liczyć. Odpowiedź dopisz do katalogu.
Krok 3: Ustal budżet, zaliczki i roczne rozliczenie opłaty eksploatacyjnej
Co zrobić
Opłata eksploatacyjna to zwykle kwota płacona poza czynszem, z której pokrywa się utrzymanie budynku. Co dokładnie do niej należy, ustala umowa najmu. Nie zakładaj, że u każdego najemcy jest tak samo.
Pracujesz w trzech etapach.
Budżet roczny. Dla każdej pozycji z kroku 2 wpisz planowany koszt. Podstawą są faktury z poprzednich 12 miesięcy, poprawione o zmiany znane z góry: nową umowę na sprzątanie, wymianę urządzenia, zmianę taryfy.
Przykład liczbowy, wymyślony dla ilustracji: ochrona kosztowała w ubiegłym roku 120 000 zł, nowa umowa od 1 stycznia podnosi cenę o 5 procent. W budżecie stoi więc 126 000 zł z notatką o źródle liczby.
Zaliczki. Z budżetu wylicz miesięczną zaliczkę dla każdego lokalu według klucza z umowy. Zapisz kwotę, datę obowiązywania oraz powód zmiany względem zeszłego roku.
Roczne rozliczenie. Po zamknięciu roku zestaw koszty poniesione z wpłaconymi zaliczkami.
Dokument dla lokalu ma pokazywać kolejno: pozycję, koszt budynku, klucz podziału, udział lokalu, zaliczki, saldo. Nadpłatę lub niedopłatę wskaż osobno. Dołącz odczyty liczników, jeśli część kosztów z nich wynika. Najemca sprawdzi wtedy każdą liczbę samodzielnie.
Gdy w trakcie roku koszty mocno odbiegają od budżetu, nie czekaj do rozliczenia. Zaktualizuj prognozę. Jeśli umowa na to pozwala, uprzedź najemców o nowej zaliczce.
Kto za to odpowiada
Za budżet i rozliczenie odpowiada menedżer. Księgowość dostarcza faktury, pilnuje zaliczek na kontach. Zdarzenia zmieniające koszty w trakcie roku zgłasza kierownik obiektu. Budżet zatwierdza właściciel.
Po czym poznasz, że działa
Roczne saldo najemcy jest niewielką korektą, a nie niespodzianką. Wskaźnik: odchylenie kosztów rzeczywistych od budżetu w procentach, osobno dla każdej pozycji, liczone co kwartał. Duże odchylenia opisz na piśmie. Drugi sygnał to liczba pytań najemców po wysłaniu rozliczenia, która ma maleć rok do roku.
Typowa pułapka
Zaliczki ustawione raz i nietykane, bo „najemcy już się przyzwyczaili”. Po dwóch latach nadpłaty i niedopłaty są duże, a każda wymaga wyjaśnień. Budżet i zaliczki przeglądaj co roku oraz po każdym dużym zdarzeniu.
Krok 4: Prowadź liczniki, odczyty i wyłapuj anomalie mediów
Co zrobić
Media wchodzą do budynku przez licznik główny, a dalej rozchodzą się przez podliczniki. Narysuj schemat osobno dla każdego medium. Dla każdego licznika zapisz numer, lokalizację, obsługiwany lokal lub strefę, sposób odczytu, datę ostatniej wymiany albo legalizacji. Brak wpisu o wymianie psuje rozliczenie za cały okres.
Odczyty rób o stałej porze, na przykład rano w ostatnim dniu miesiąca. Zapisuj je z datą. Odczyt ręczny kosztuje czas, a zdalny daje stany z tego samego momentu dla wszystkich lokali. Wybór zależy od liczby lokali oraz od tego, które liczniki da się podłączyć.
Raz w miesiącu odejmij sumę podliczników od licznika głównego. Różnica to zużycie wspólne albo straty. Jeśli rośnie, szukaj przyczyny: stojący podlicznik, nowa instalacja bez licznika, odbiorniki najemcy podłączone poza pomiarem.
Suma za miesiąc ukrywa najwięcej. Budynek ma swój rytm dobowy i tygodniowy: rano zużycie rośnie, w nocy opada, w weekend spada. Gdy krzywa przestaje pasować, coś się zmieniło. Ustal przed pierwszym alarmem trzy rzeczy.
- Odchylenie. Porównuj budynek z nim samym, czyli tę samą godzinę i ten sam dzień tygodnia w poprzednich tygodniach. Przykład wymyślony: jeśli w nocy z wtorku na środę zużycie zbliża się do dziennego, a osiem poprzednich wtorków było o połowę niższe, to wystarczy powód do sprawdzenia. Wartości „prawidłowe” z internetu nie pasują do konkretnych instalacji.
- Adresat. Sygnał dostaje jedna osoba odpowiedzialna za budynek, nie wspólna skrzynka.
- Reakcja. Sygnał zamienia się w zlecenie z numerem, urządzeniem i terminem. Wynik naprawy wraca do zlecenia, a jeśli wpłynął na koszt najemców, także do rozliczenia.
Zacznij od jednego medium w jednym budynku, na przykład od prądu. Po 4 tygodniach zestaw profil dobowy z godzinami pracy najemców i zaznacz godziny bez uzasadnienia. Kolejne medium dołóż, gdy pierwsze zaczęło rodzić zlecenia. Jakie czujniki są w ofercie, sprawdzisz w części o IoT dla FM.
Kto za to odpowiada
Odczyty i wpisy o wymianie liczników należą do kierownika obiektu. Sygnał o odchyleniu odbiera technik odpowiedzialny za budynek, on też decyduje o zleceniu. Progi zatwierdza menedżer. To on co miesiąc ogląda różnicę między licznikiem głównym a podlicznikami.
Po czym poznasz, że działa
Na pytanie o zużycie lokalu 4.12 w zeszłym miesiącu odpowiadasz jednym zapytaniem, bez wycieczki po budynku. Wskaźniki: odczyty wykonane w terminie, podzielone przez wszystkie odczyty, oraz zlecenia z sygnałów, podzielone przez wszystkie sygnały. Jeśli sygnały nie kończą się działaniem, popraw próg, ale nie przestawaj patrzeć.
Typowa pułapka
Alarm ustawiony na wszystko, więc po tygodniu nikt go nie czyta. Skrzynka pęka, a jedyny prawdziwy sygnał tonie wśród dwudziestu fałszywych. Zacznij od progu dającego jeden lub dwa sygnały tygodniowo i obniżaj go, gdy zespół nadąża. Podobnie z odczytami: odczyt „przy okazji” kończy się średnią zamiast faktycznego zużycia.
Krok 5: Przypisz koszty z faktur do budynku i do zleceń
Co zrobić
Faktura kosztowa ma sens dla rozliczenia dopiero wtedy, gdy wiadomo, czego dotyczy. Gdy wpływa, nadaj jej trzy oznaczenia.
- Budynek. Rachunek od dostawcy mediów dla trzech obiektów rozbij na trzy budynki. Przy fakturze zbiorczej zapisz klucz rozbicia i jego źródło, na przykład podział 50, 30 i 20 procent według odczytów (liczby przykładowe).
- Pozycja kosztu z katalogu z kroku 2. Ona wskazuje wiersz w rozliczeniu.
- Zlecenie, jeśli koszt wynika z konkretnej pracy, na przykład naprawy lub wymiany. Numer zlecenia odpowiada na pytanie najemcy, za co dokładnie zapłacono.
Faktury podwykonawców sprawdzaj pod kątem protokołu z numerem zlecenia. Praca musi też należeć do tego, co przewiduje umowa. Bez protokołu faktura czeka. Dla stałego dostawcy, na przykład sprzątania, ustaw regułę: ta sama pozycja kosztu co poprzednio, chyba że ktoś ją zmieni.
Obowiązki związane z KSeF zależą od tego, kto jest stroną faktury, więc ustal je z księgową.
Raz w miesiącu zamknij księgę: porównaj sumę faktur budynku z budżetem. Faktury bez budynku lub bez pozycji kosztu wyjaśnij od razu, nie odkładaj ich na grudzień.
Kto za to odpowiada
Budynek i pozycję kosztu przypisuje księgowość. Numer zlecenia oraz potwierdzenie wykonania podaje kierownik obiektu. Faktury bez przypisania przegląda co miesiąc menedżer.
Po czym poznasz, że działa
Pozycję rocznego rozliczenia da się rozwinąć do faktur, a fakturę do zlecenia lub umowy. Wskaźnik: faktury z kompletem trzech oznaczeń podzielone przez wszystkie faktury kosztowe okresu. Ten odsetek ma rosnąć co miesiąc.
Typowa pułapka
Przypisywanie faktur hurtem przy zamykaniu roku. Nikt nie pamięta, czego dotyczyła faktura z marca, więc pozycja ląduje w „inne”. Przypisuj w dniu wpływu, a wątpliwość opisz od razu.
Krok 6: Przygotuj raport miesięczny dla właściciela
Co zrobić
Właściciel nie potrzebuje wszystkich faktur.
Chce wiedzieć, ile kosztuje budynek, czy mieści się w budżecie, co wymaga decyzji. Zrób jednostronicowy raport o stałym układzie. Dzięki temu miesiące i budynki da się porównać. Ma pięć części.
- Koszty miesiąca według pozycji z kroku 2, obok budżetu i różnicy.
- Media: zużycie, różnica między licznikiem głównym a podlicznikami, odchylenia i to, co z nich wynikło.
- Zaliczki i salda najemców: wpłacone, zaległe, przewidywane saldo roczne.
- Największe zlecenia miesiąca z kosztem i powodem.
- Decyzje do podjęcia: wniosek o większy budżet, wymiana urządzenia, zmiana zaliczek.
Przy każdym odchyleniu od budżetu dopisz jedno zdanie wyjaśnienia, nawet gdy różnica wynosi 3 procent. Samo „plus 12 procent” nie pomaga, a „plus 12 procent, bo wymieniono pompę, faktura z marca” daje podstawę do rozmowy (liczby przykładowe). Wysyłaj go co miesiąc dziesiątego dnia (przykład), a potem omów na 30-minutowym spotkaniu.
Dane zbieraj od początku w jednym rejestrze. Dokument składany ręcznie z kilku plików wychodzi spóźniony już po dwóch miesiącach.
Kto za to odpowiada
Zestawienie przygotowuje i omawia menedżer. Koszty i salda dostarcza księgowość, opisy zdarzeń kierownik obiektu. Decyzje na koniec spotkania należą do właściciela.
Po czym poznasz, że działa
Zestawienie wychodzi co miesiąc tego samego dnia, a każda odchyłka od budżetu ma wyjaśnienie. Wskaźniki: dokumenty wysłane w terminie podzielone przez liczbę budynków oraz decyzje sprzed miesiąca zrealizowane na czas. Porównuj z własną historią, nie z cudzymi normami.
Typowa pułapka
Kolejne tabele wchodzą do dokumentu, bo „może się komuś przyda”. Właściciel przestaje go czytać, a decyzje zapadają w rozmowach. Trzymaj główną stronę niezmienną. Szczegół, o który ktoś poprosi, dołącz jako załącznik.
Krok 7: Przyjmij zwrot lokalu i rozlicz usterki
Co zrobić
Wyprowadzka najemcy to powtórka kroku 1 w odwrotnej kolejności. Użyj tego samego wzoru, czyli protokołu zdawczo-odbiorczego lokalu użytkowego. Wtedy porównanie jest możliwe. Przebieg:
- Wizja przed zwrotem. Sześć tygodni wcześniej (przykład) obejrzyj lokal z najemcą i zapisz, co według zarządcy wymaga naprawy. Najemca ma czas, by zrobić to sam.
- Zwrot z protokołem. Porównaj stan lokalu z protokołem początkowym, zdjęcie po zdjęciu. Odnotuj nowe uszkodzenia i oddziel to, co wynika ze zwykłego zużycia. Granicę wyznacza umowa, a przy sporze pomaga opinia techniczna.
- Odczyty końcowe. Zapisz stany wszystkich liczników z datą i godziną. To podstawa ostatniego rozliczenia mediów.
- Zestawienie usterek. Każdą usterkę do usunięcia zamień na zlecenie z kosztem. Wycenę dołącz do rozliczenia z najemcą, zamiast wysyłać ją osobno po miesiącu.
- Rozliczenie końcowe. Zestaw zaliczki, odczyty, koszty usterek, ewentualnie kaucję. Zasady zwrotu kaucji wynikają z umowy, więc wątpliwości skonsultuj z prawnikiem.
Po rozliczeniu zarchiwizuj teczkę: umowę, protokoły, odczyty, korespondencję o usterkach. Przy spornym zwrocie ona rozstrzyga.
Kto za to odpowiada
Zwrot przeprowadza kierownik obiektu i on prowadzi protokół. Usterki wycenia technik. Rozliczenie końcowe robi księgowość. Spory rozstrzyga menedżer, w razie potrzeby z prawnikiem.
Po czym poznasz, że działa
Każdy zwrot kończy się podpisanym protokołem, odczytami końcowymi i listą usterek z kosztem. Wskaźnik: liczba dni od zwrotu lokalu do rozliczenia końcowego. Mierz go dla każdego najemcy i porównuj z poprzednimi wyprowadzkami.
Typowa pułapka
Oględziny dopiero w dniu zwrotu, gdy najemca wywiózł już meble i nie chce rozmawiać. Usterki wychodzą po wyprowadzce, a dowody są niepełne. Zrób wizję wcześniej i spisz ustalenia na piśmie.
Krok 8: Przeglądaj umowy i budżet raz w roku
Co zrobić
Wyznacz stały termin, na przykład tuż po rozliczeniu rocznym. Sprawdź cztery obszary.
Umowy z najemcami. Porównaj zapisy o opłacie, zaliczkach, odczytach, zwrocie lokalu z tym, jak pracujecie w praktyce. Jeśli co roku robicie coś, czego umowa nie przewiduje, to sygnał do aneksu.
Katalog kosztów. Sprawdź, czy nowe pozycje z faktur mają swoje miejsce, a „inne” nie urosło. Dopisz brakujące, usuń nieużywane.
Budżet i zaliczki. Zestaw plan z wykonaniem dla każdej pozycji. Duże odchylenia opisz, a powtarzalne przyczyny wprowadź do budżetu na kolejny rok.
Umowy z dostawcami. Terminy wypowiedzenia umów na energię, wodę, sprzątanie, ochronę wpisz do kalendarza z wyprzedzeniem. Zostanie czas na porównanie ofert.
Wnioski zapisz z osobami i terminami. Za rok sprawdzisz, ile z nich wykonano.
Kto za to odpowiada
Spotkanie prowadzi menedżer i to on odpowiada przed właścicielem za wnioski, które z niego wynikają. Prawnik czyta zmiany w umowach. Księgowość przygotowuje zestawienia kosztów oraz zaliczek z całego roku. Budżet i aneksy zatwierdza właściciel.
Po czym poznasz, że działa
Spotkanie odbywa się w tym samym miesiącu co rok wcześniej i kończy listą zmian z terminami. Wskaźnik: wnioski z poprzedniego przeglądu wykonane w terminie, podzielone przez wszystkie wnioski.
Typowa pułapka
Odkładanie spotkania, bo „nic się nie zmieniło”. Zmieniły się ceny, najemcy, liczniki, a dokumenty wciąż pochodzą sprzed trzech lat. Wpisz termin do kalendarza obok daty rozliczenia rocznego.
Typowe błędy w kosztach i mediach budynku komercyjnego
- Rozliczanie najemców bez protokołu z początku najmu. Pierwszy spór o stan licznika lub lokalu jest z góry przegrany.
- Katalog kosztów skopiowany z innego budynku.
- Zaliczki ustalone raz i niezmieniane od lat.
- Odczyty liczników „przy okazji”, bez terminu.
- Różnica między licznikiem głównym a podlicznikami, której nikt nie tłumaczy.
- Faktury przypisywane do budynku dopiero przy zamknięciu roku.
- Raport dla właściciela składany ręcznie z kilku plików.
- Zwrot lokalu bez wizji wcześniejszej i bez zdjęć z początku najmu.
- Umowy czytane dopiero w razie sporu.
- Wdrożenie narzędzia przed ustaleniem zasad. System zbierze dane, ale nie zdecyduje za Ciebie, co należy do opłaty eksploatacyjnej.
Jak Service Express pomaga w kosztach i mediach budynku
Service Express nie rozlicza najemców ani opłat eksploatacyjnych. Budżet i rozliczenie prowadzisz tam, gdzie dziś, a system porządkuje dane, które do nich trafiają. To system CAFM z AI, który firmy FM stosują w biurowcach, galeriach i magazynach, a pełny zestaw modułów znajdziesz w części aplikacja FM. Do czterech kroków poradnika przydają się:
- Faktury kosztowe (krok 5). Moduł danych i raportów obsługuje faktury kosztowe z KSeF, więc faktury trafiają do tego samego systemu co zlecenia.
- Pomiar energii (krok 4). Aplikację FM2GO dostarczamy ze sprzętem IoT, który mierzy między innymi energię. Chmura IoT zbiera pomiary w jednym miejscu, a stamtąd powstają zgłoszenia i zlecenia. Szczegóły: IoT dla FM.
- Zlecenia (kroki 4, 5 i 7). Odchylenie, naprawa po zwrocie lokalu i praca podwykonawcy mają numer, status i wykonawcę.
- Raporty (krok 6). Business Intelligence w Power BI pokazuje historię obiektu właścicielowi.
Aplikacja mobilna działa offline. Odczyt lub protokół zwrotu zapiszesz więc w garażu podziemnym, a dane trafią do systemu po odzyskaniu połączenia.
Wolisz zobaczyć to na własnym, najtrudniejszym obiekcie? Poproś o prezentację w ofercie Service Express dla FM i wskaż budynek, od którego chcesz zacząć.
