Wdrożenie CMMS to kilka etapów: przygotowanie danych, pilotaż, szkolenie, przeniesienie harmonogramów, start i nadzór przez pierwsze 90 dni. Najwięcej pracy kosztuje porządek w danych, a nie instalacja programu. Niżej rozpisujemy etapy z przykładowym czasem. Dalej role w firmie oraz błędy, które najczęściej psują projekt.
Samo pojęcie tłumaczymy w osobnym tekście: czym jest CMMS. Zakładamy, że wybór masz za sobą. Pytanie brzmi: jak zacząć.
Przykładowy harmonogram
Przyjmijmy serwis z sześcioma technikami, który obsługuje 40 klientów i około 400 urządzeń u nich wszystkich. Czasy to przykład do dostosowania, nie norma.
| Etap | Czas | Wynik |
|---|---|---|
| Przygotowanie danych | 2 do 3 tygodni | Ewidencja, statusy zleceń, wzory protokołów |
| Pilotaż | 4 tygodnie | Jeden klient lub obszar, dwóch techników |
| Szkolenie | 1 tydzień | Wszyscy technicy i biuro po poprawkach z pilotażu |
| Przeniesienie harmonogramów | 1 do 2 tygodni | Przeglądy cykliczne w systemie |
| Uruchomienie | 1 dzień i tydzień dyżuru | Papier i arkusze wyłączone |
| Pierwsze 90 dni | 13 tygodni | Poprawki, pierwsze raporty |
Całość zajmuje ponad trzy miesiące. Tak ma być. Jeśli ktoś obiecuje start w tydzień, dane przejdą do systemu w takim stanie, w jakim leżą w arkuszu.
Przygotowanie danych
Dane to etap, który decyduje o reszcie. Zacznij od ewidencji urządzeń: numer, lokalizacja, klient, model, numer seryjny. Nie masz jeszcze takiego spisu? Najpierw przeczytaj o ewidencji maszyn i urządzeń, a dopiero potem importuj.
Kolejny element to struktura: klient, obiekt, linia lub instalacja, urządzenie. Technik ma znaleźć pompę w trzy kliknięcia, a nie na liście czterystu pozycji o nazwie “pompa”.
Statusy zleceń to osobna sprawa. Na kartce zapisz, przez jakie stany przechodzi zlecenie w twojej firmie. Najczęściej wystarczy sześć: nowe, przypisane, w drodze, w toku, do odbioru, zamknięte. Każdy dodatkowy status wymaga zasady: kto go zmienia.
Zostają wzory protokołów. Zbierz te, które technicy faktycznie wypełniają. Wybierz po jednym na typ urządzenia. Gotowy punkt wyjścia, który wystarczy dopasować do swojej firmy, to wzór protokołu serwisowego do pobrania.
Pilotaż na jednym obszarze
Wybierz jednego klienta z kilkunastoma urządzeniami albo jeden zespół techników, najlepiej taki, który nie ma ostrych terminów. Pilotaż ma pokazać, gdzie proces w systemie się łamie, zanim odczują to wszyscy. Dwóch techników pracuje w programie cztery tygodnie. Reszta firmy nic nie zmienia.
Po każdym tygodniu spotkanie na 30 minut: co przeszkadza, których pól brakuje, które są zbędne. Poprawiasz formularze i statusy na bieżąco. Po pilotażu uczysz resztę zespołu już poprawionej wersji.
Szkolenie i przeniesienie harmonogramów
Szkolenie techników powinno trwać krótko i odbywać się na ich własnych zleceniach. Dwie sesje po dwie godziny wystarczą, jeśli po pierwszej każdy zrobi w systemie jedno prawdziwe zlecenie. Biuro i dyspozytor potrzebują osobnej sesji, bo pracują na innych ekranach.
Harmonogramy przeniesiesz dopiero po pilotażu. Weź z arkusza wszystkie przeglądy cykliczne, przypisz je do urządzeń i ustaw terminy, a pomoże w tym artykuł o harmonogramie przeglądów maszyn.
Przy przenoszeniu wyjdą przeglądy zaległe i takie, których nikt nie pamiętał. Lepiej zobaczyć je w systemie niż w skardze klienta.
Uruchomienie i pierwsze 90 dni
Dzień startu wybierz na początek tygodnia, nie przed urlopami. Od tej daty nowe zlecenia powstają wyłącznie w systemie, bez żadnych wyjątków dla najstarszych klientów. Arkusz zostaje do odczytu, a przez pierwszy tydzień ktoś z biura jest pod telefonem, żeby technik nie zostawał z problemem sam.
Okres 90 dni to czas poprawek.
W 30. dniu sprawdź, ile zleceń zamknięto z kompletnym protokołem. W 60. dniu zobacz, czy dane urządzeń się uzupełniają. W 90. dniu zbuduj pierwszy raport dla zarządu: liczba zleceń na klienta, średni czas zamknięcia, zaległe przeglądy. Które wskaźniki mają sens, opisuje artykuł wskaźniki dla zarządu serwisu.
Kto za co odpowiada
U trzech techników rolę lidera i właściciela danych może łączyć jedna osoba. Każda rola musi jednak mieć nazwisko.
- Sponsor, zwykle właściciel lub dyrektor, decyduje o terminie startu i rozstrzyga spory.
- Właściciel danych pilnuje ewidencji i słowników, zatwierdza nowe urządzenia i zmiany statusów.
- Lider wdrożenia prowadzi harmonogram, zbiera uwagi z pilotażu.
- Technicy z pilotażu poprawiają formularze i uczą kolegów.
- Dyspozytor sprawdza, czy zlecenia mają komplet danych.
Szerzej o rolach i przekazywaniu wiedzy z głów pojedynczych techników piszemy w tekście wiedza w firmie serwisowej.
Jak przekonać techników
Technik widzi w systemie dodatkowy obowiązek. Przekona go tylko to, że po wizycie pisze mniej, a nie więcej. Pokaż mu historię urządzenia w telefonie przed wejściem do kotłowni. Pokaż protokół, który kończy się podpisem klienta na ekranie.
Zapytaj, co go dziś najbardziej irytuje, i pokaż, że to zniknie. Prosto. Jeśli formularz ma 25 pól, a wymagane są 8, skróć go do ośmiu. Zmiany wprowadzaj po jednej naraz, o czym piszemy w artykule o automatyzacji w firmie serwisowej.
Błędy, które psują wdrożenie
Najczęstszy błąd to przeniesienie chaosu z Excela. Zdublowane urządzenia, nazwy “klima 2”, puste numery seryjne: po imporcie zostają, system tylko ładniej je pokazuje. Przed importem wyczyść arkusz: jedna kolumna na jedną cechę, jeden wiersz na jedno urządzenie.
Dopiero wybierasz system? Zacznij od poradnika o programie do zarządzania zleceniami.
Na starcie bywa też zbyt wiele pól. Formularz z 30 polami technik wypełnia byle jak albo wcale. Zacznij od kilku niezbędnych, a resztę dodasz wtedy, gdy ktoś rzeczywiście zacznie korzystać z tych danych w raportach.
Groźny jest brak właściciela danych. Gdy za ewidencję odpowiadają wszyscy, nie odpowiada nikt, więc po pół roku system rozjeżdża się z rzeczywistością i technicy wracają do dzwonienia. Jedna osoba z nazwiskiem w harmonogramie to najtańsze zabezpieczenie wdrożenia.
Wreszcie papier prowadzony równolegle “na wszelki wypadek”. Technicy szybko zauważą, że system jest dodatkiem. Wtedy przestaną go wypełniać.
Od czego zacząć
- Wyznacz właściciela danych i lidera wdrożenia.
- Oczyść arkusz z urządzeniami i dopisz brakujące numery.
- Spisz statusy zlecenia i wybierz po jednym wzorze protokołu na typ urządzenia.
- Wybierz klienta albo zespół do pilotażu i dwóch techników, którzy go poprowadzą.
- Ustal datę startu i przypisz do niej termin przeniesienia harmonogramów.
- Resztę porządkuje poradnik o zarządzaniu i rozwoju firmy serwisowej.
Jak Service Express pomaga we wdrożeniu
Service Express to system CMMS dla serwisów i obiektów. Według cennika wdrożenie to jednorazowa opłata za konfigurację, szkolenia oraz migrację danych. Wysokość ustala się indywidualnie, po rozmowie o zakresie i skali firmy. Z czego składa się cena samego systemu, opisuje tekst o tym, ile kosztuje system CMMS.
Opisy konkretnych firm znajdziesz w historiach wdrożeń.
- Baza urządzeń ma strukturę drzewiastą od budynku po podzespół oraz kody QR i NFC.
- Elektroniczne protokoły odwzorowują papierowe wzory stosowane w firmie.
- Serwisy prewencyjne tworzą zlecenia cykliczne z zapisanego harmonogramu.
- Aplikacja mobilna działa online i offline.
Najczęstsze pytania
Ile trwa wdrożenie systemu CMMS?
Czas zależy od liczby urządzeń i użytkowników oraz od jakości danych. Dla małego serwisu z kilkuset urządzeniami rozsądnym założeniem jest kilka tygodni na przygotowanie danych i pilotaż, a potem start. Najwięcej czasu zabiera zwykle porządkowanie ewidencji, nie konfiguracja programu.
Od czego zacząć wdrożenie CMMS?
Od danych i procesu, nie od programu. Uporządkuj ewidencję urządzeń, ustal statusy zleceń i wybierz wzory protokołów, które system ma odwzorować. Wskaż też jedną osobę odpowiedzialną za dane.
Czy trzeba wdrażać CMMS od razu w całej firmie?
Nie, lepiej zacząć od pilotażu na jednym obszarze albo u jednego klienta. Błędy w konfiguracji wychodzą wtedy na małej grupie i można je poprawić, zanim system zobaczą wszyscy technicy.
Jak przekonać techników do pracy w systemie?
Pokaż im, co zyskują: mniej pisania po wizycie, historię urządzenia w telefonie, mniej telefonów z biura. Włącz dwóch doświadczonych techników do pilotażu i poprawiaj formularze według ich uwag.
